Bosmier; Laatste der Mohikanen

Wassenaar


Terwijl de meeste mieren alweer diep onder de grond zitten, loopt dit miertje nog stoer, doch krakkemikkig van de kou, door het bos. Met de kaken wijdopen om opponenten aan te vallen.

Geweizwam

LOP knipt doolhof

Onlangs heeft een landgoedeigenaar in Wassenaar het Landschap Onderhoud Project ingeschakeld om een doolhof te knippen. Met jalonstokken, de rood met witte ‘speren’,  en touw is de hoogte uitgezet. 950 meter haag is door de heggenschaar zodanig toegetakeld, dat het er weer strak uitziet.
 

 

Klik op foto voor vergroting

Het doolhof ligt op een voormalige composthoop. Het stukje ‘vergeten’ land was al jarenlang een doorn in het oog van de eigenaresse. Bramen en esdoorns woekerden welig tussen het tuinafval en de boomstronken.  In 2005 kwam hier verandering in. Er werd er volop gezaagd, gemaaid en de storthoop werd afgegraven. Met behulp van gps werd het doolhof uitgezet en een sproei installatie moest de 1700 taxussen in het mulle duinzand van water voorzien. Het doolhof is nu bijna helemaal volgroeid. Het onderhoud van een doolhof is erg arbeidsintensief en daardoor zijn er door de eeuwen heen veel van dit soort elementen op landgoederen verdwenen.

De termen doolhof en labyrint worden nog wel eens door elkaar gebruikt.  Er zijn echter belangrijke verschillen:

Labyrint
Een Labyrint heeft maar één gang. Het pad leidt automatisch naar het einddoel. Het bewandelen van een labyrint heeft meestal een symbolische of spirituele functie. Met komt er tot inkeer en bezinning. De oudst bekende labyrinten werden zo’n 4000 jaar geleden op steen gekerfd.

Doolhof

Een doolhof heeft een padenstelsel waarbij je, op weg naar het einddoel, telkens weer splitsingen tegen komt. Ook kunnen er dood lopende paden tussen zitten. Een doolhof is meer een soort puzzel, waarbij je al dolend het einddoel hoopt te bereiken. De oudst bekende doolhoven zijn zo’n 500 jaar oud.

Bezoeken

In Nederland zijn ongeveer 50 grote doolhoven en labyrinten te bezichtigen. Meestal vormen ze onderdeel van een pretpark of kasteeltuin.

Struinen door het Renkumse Beekdal

 

 

Onlangs met een vriend naar het Renkumse Beekdal afgereisd om weer wat aan natuurfotografie te doen. We kozen ervoor de Molenbeekroute en de Quadenoordroute te te volgen.  We zijn eerst naar het informatiecentrum 'De Beken' geweest, waar onder een paar appelbomen een aantal hoornaars (grootste wesp) zich te goed deden aan en dronken werden van de gistende appels op de grond. We vervolgden ons pad langs de molenbeek, maar het leek ons spannender om juist van het pad af te wijken. In de bossen wemelde het van de paddestoelen en tientallen grote en kleine stinkzwammen verspreidden hun ranzige lucht om insecten te lokken. Via rotte boomstammen een aantal keer de beekjes over gestoken met een paar natte schoenen tot gevolg. Het gebied is afgewisseld met weiden, bos, beekjes en vennetjes en het was zeker de moeite waard. Na afloop onderweg wat gegeten.


Hier staan meer foto's van de hike.
 

 

Aardhuis en omgeving

Klik op foto voor vergroting

  

Onlangs naar het Wildpark Aardhuis op de Veluwe geweest. Het gebied staat bekend om het voorkomen van vliegende herten en de vele edelherten en wilde zwijnen. Het Aardhuis zelf komt wel een beetje safaripark over. De wilde zwijnen lopen in een klein gerasterd stukje en de edelherten zijn nauwelijks wild te noemen. Jonge zwijntjes liepen los buiten het raster. Buiten het Aardhuis zijn genoeg wandelpaden om de 'echte natuur' op te snuiven.

Deze 'wilde' zwijntjes liepen los door het park

Het mannetjesedelhert houdt zo nu en dan de wacht en jaagt jongere mannetjes weg

De violette loopkever verorbert menig slakje

 

Schimmels breken de dode kever af

Verkouden tonderzwam

In het bos waren we gestuit op een echte tonderzwam waar volop druppeltjes aan de rand van de hoed zaten. Deze guttatiedruppels ontstaan doordat het teveel aan transportwater wat de schimmeldraden opnemen, door de huid van de paddestoel naar buiten geperst wordt. Het 'gesnotter' ontstaat vooral 's ochtends vroeg, als de temperatuur laag is en de luchtvochtigheid hoog. Later op de dag verdampen de druppels meestal.

Zeevonk; lichten der zee

In de zomermaanden kan de zee weer volop oplichten; zeevonk. Dit is vooral op een donker strand te zien. Het is een schitterend schouwspel waarbij het neongroen-blauwe licht zich als een wave door de golven voortbeweegt. Dan weer fel en dan weer zwak. Soms kunnen je voetsporen in het zand zelfs oplichten. Onlangs heb ik weer in het donker gesurft. De boeg van de plank werd helemaal verlicht en ook de waterdruppels dropen oplichtend van de wetsuit af.

Zeevonk wordt veroorzaakt door een eencellige alg die tot 1 mm groot is. Zij geeft bij beweging van het water licht door een chemische reactie. Een chemische reactie binnen een organisme, waarbij licht vrijkomt heet bioluminescentie. Eigenlijk is het niet de alg of het plankton dat voor het licht zorgt, maar bacteriën die in symbiose in het organisme leven. Bioluminescentie komt o.a. ook voor bij vuurvliegjes en honingzwammen.

Kikker of visje

Brabant

Onlangs naar natuurgebied 'De Brand' geweest. Een uitgestrekt veenmoerasgebied, waarbij de verkaveling van de ontginning zichtbaar is. Hakhoutbossen, weiden en natte graslanden worden afgewisseld met moerassen. Struinend door het gebied bleken de schoenen toch minder waterdicht dan gedacht en ook de door gras en kruidengroei onzichtbare diepere moerasplekken, waar je tot kniediepte in verdween, maakten het niet veel droger. Een bijzonder terrein vol met amfibieën, grasmotjes en bijzondere planten. De poeltjes zaten vol kikkervisjes, waarbij sommige al bijna tot kikkertjes waren getransformeerd.

Een uiltjesachtige

Lichtmotten of snuitmotten

Lichtmotten of snuitmotten zijn de enige motjes die in rust hun antennes op hun vleugels leggen, waardoor deze zichtbaar zijn. In Europa komen zo'n 850 soorten lichtmotten voor. Nederland moet het met zo'n 190 soorten stellen.

klik op foto voor vergroting

Omdat de motjes erg op elkaar lijken, is het op naam brengen vaak lastig. Op de foto rechtsboven is in ieder geval het waterleliemotje te zien. De rups vreet gangetjes in bladeren van drijvende waterplanten, zoals waterlelies, kikkerbeet en fontijnkruid. In een later stadium spint ze onder het blad een behuizing met een ander stukje blad. Ook nu vreet ze rustig verder. De rups overwintert in stengels van waterplanten, of in hun zakje op de waterbodem. Voor de verpopping heeft de rups een kokertje van een stukje blad gemaakt, waarin een luchtbel zit. Als de vlinder uitkomt, wordt deze door de luchtbel naar het wateroppervlak getransporteerd en kan ze uit gaan vliegen.

Snorkelen Grevelingen

Klik op foto's voor vergroting

Als het dan tóch regent, kun je net zo goed het water in gaan. In de Grevelingen kun je prima snorkelen. Het water is er helder en je kunt er allerlei diertjes tegenkomen zoals paling, krabbetjes, garnalen, zeeanemonen en zelfs zeepaardjes. Door de grote hoeveelheid oesters met hun messcherpe schalen is schoeisel aan te bevelen.

1 visje was nogal schuw en koos het hazenpad in een oester. Heel voorzichtig kroop ze toch uit haar schulp.