Scheveningen
Dagenlang waren de Duindorpers en de Scheveningers bezig met de bouw van hun vreugdenvuren op het strand. Het moest allemaal nog groter. Tussen de gemeente Den Haag, Duindorp en Scheveningen werd afgesproken om de vuren maximaal 35 meter hoog te maken en te voorzien van maximaal 10.000 kuub hout. Uiteindelijk werden de vuren 48 meter hoog.
De hitte van de oplaaiende vlammen en de aanwakkerende wind zorgden voor vuur- en vonkentornado's die zich richting het centrum begaven. Vanaf het strand was hier niet veel van te merken, maar de vonkenregen werd zo heftig dat de politie de bezoekers op de boulevard en in bepaalde straten moest verwijderen. Soms met harde hand omdat een aantal daar geen gehoor aan wilde geven. Een geparkeerde auto en een kiosk op de boulevard vatte vlam en de bermen van de keerlus van tram 11, deels ingesloten door bebouwing, vatten geregeld vlam. Een onafgebroken vonkenregen vloog over de bebouwing richting de Keizerstraat (winkelstraat). Alsof een vulkaanuitbarsting had plaats gevonden dwarrelden tot soms handgrote brandende asdelen aanhoudend in de omliggende straten. Brandweerwagens en hoogwerkers werden ingezet om daken en andere brandjes te blussen en om de boel preventief nat te houden. Ondertussen werd het vreugdevuur uitgemaakt, wat een enorme rookontwikkeling in het dorp veroorzaakte. Brandweermannen en andere hulpverleners zijn de hele nacht bezig geweest en hebben ervoor gezorgd dat Scheveningen-dorp nog bestaat. In de ochtend zijn overal asresten, verbrande fietsen en beschadigde auto's te zien. Niet veel later reden reinigingsdiensten af en aan en hielpen bewoners mee om de omgeving weer toonbaar te maken. Vreugdevuren zijn schitterend, maar deze vreugdevuren liggen onder vuur.
Geschiedenis vreugdevuren
Decennia lang werden in diverse buurtjes (straten) kerstbomen en autobanden bij elkaar gesprokkeld. Om het grootste vuur te krijgen, ging het er grimmig aan toe. Regelmatig gingen de verschillende groepen met elkaar op de vuist om bij de tegenpartij de kerstbomen weg te rausen of werden verstopplekken geplunderd of juist met wapens verdedigd. De politie zette zelfs helikopters in om de verstoplekken te vinden en de illegale branden tegen te gaan. Tijdens de branden waren er regelmatig vernielingen of sneuvelden er ramen en auto's. Gemeente Den Haag was de vernielingen en schermutselingen meer dan zat en stelde in 1990 voor om brandplekken te maken op het strand. De afspraak was wel, dat de buurten zo hoog en zo groot mogelijke vuren mochten maken, om de rivaliteit tussen de buurten in een georganiseerde strijd op het strand te laten verlopen. Waren het er eerst meerdere vuren, uiteindelijk bleef er 1 over op het noorderstrand. De buurten hadden zich verenigd en de strijd verplaatste zich naar een strijd tussen de wijken Duindorp (Zuiderstrand) en Scheveningen (Noorderstrand). En zo ontstonden de vreugdevuren van Duindorp en Scheveningen zoals we die nu kennen. De rivaliteit ging alsmaar door. Niet alleen wilden de wijken van elkaar winnen, maar ze wilden ook de grootste vreugdevuren van Nederland (en de wereld) bouwen. Het werd allemaal steeds professioneler; hoogwerkers en buldozers werden ervoor ingezet en de vrachtwagens met pallets kwamen zelfs uit het buitenland. De harde vechtpartijen en vernielingen van vroeger bleven uit; men vestigde hun aandacht vooral aan het verkrijgen van pallets en aan de bouw zelf. Iets waar de buurten al het hele jaar naar uitkijken. 150 tot 200 man hielpen aan zo'n vuur mee. Regen of sneeuw, de Schollenkoppen zijn niet te stoppen en werkten in 5 dagen tijd dag en nacht door. De vuren werden jaarlijks groter en hoger en kreeg daardoor ineens ook internationaal grote belangstelling. Met het hoger worden van de vuren en de grotere belangstelling werden er elk jaar strengere eisen aan de veiligheid gesteld. Zo werden er onder andere drang- en bouwhekken geplaatst en hielp de politie voor de orde en handhaving. Ook mochten de bouwers alleen nog via een bouwlift of bouwtrap naar boven. Met het hoger en groter worden van de vuren nam echter ook het risico dat het een keer misgaat toe. Dat was deze jaarwisseling dan ook het geval. De zeewind draaide wat, leek in kracht toe te nemen en kreeg vat op de 48 meter hoge vuurstapels. Wat uiteindelijk leidde tot de vonkenzee in Scheveningen-dorp. De huidige vorm om de rivaliteit tussen de wijken te beslechten zal drastisch worden aangepast. Want deze chaos wil Scheveningen nooit meer.
